Cyprian Kamil Norwid

Cyprian Kamil Norwid

Za życia był zupełnie odrzucany, umarł w przytułku dla bezdomnych daleko od ojczyzny. Po śmierci ziemia z jego grobu została umieszczona w Krypcie Wieszczów Narodowych w Katedrze na Wawelu, a jego twórczość została zinterpretowana, zanalizowana i przerobiana na wszystkie strony przez każdego niemal krytyka. Jego nazwisko, obok nazwiska Mickiewicza, Słowackiego czy Krasińskiego, jest dziś synonimem polskiej poezji.

Cyprian Kamil Norwid (właściwie Cyprian Konstanty Norwid) herbu Topór (ur. 24 września 1821r. we wsi Laskowo-Głuchy - zm. 23 maja 1883r. w Paryżu), polski poeta, dramatopisarz, prozaik, artysta plastyk.

Często uważany za ostatniego z czterech najważniejszych polskich poetów romantycznych. Wielu historyków literatury uważa jednak taki pogląd za zbytnie uproszczenie, zaliczając jego twórczość raczej do klasycyzmu i parnasizmu.

Przeważającą część swojego życia spędził za granicą, głównie w Paryżu, żyjąc w nędzy i utrzymując się z prac dorywczych. Twórczość Norwida, przekraczająca zdolność percepcji mu współczesnych, została zapomniana po jego śmierci. Został odkryty ponownie dopiero w okresie Młodej Polski.

© Copyright poezja.eu 2007. Prawa autorskie: treść tej strony pochodzi z polskiego wydania Wikipedii i jest dostępna na licencji GNU. stat4u   Psycholog Bydgoszcz  Hemoroidy  Dieta 1000 kalorii  Pelet